مداد رنگی ها مشغول بودند به جز مداد سفید هیچ کس به او کاری نمی داد   همه می گفتند تو به هیچ دردی نمی خوری..
یک شب که مداد رنگی ها تو سیاهی شب گم شده بودند  مداد سفید تا صبح کار کرد. 
ماه کشید مهتاب کشید و آن قدر ستاره کشید که کوچک  و کوچکتر شد صبح توی جعبه ی مداد رنگی جای خالی او باهیچ رنگی پر نشد..
            جای خالی بعضی ها با هیچ چیز پر نمی شود***
                                                                                 ش.گلزار