کسی که سخنانش نه راست است و نه دروغ،فیلسوف است.

کسی که راست و دروغ برای او یکی است،متملق و چاپلوس است.

کسی که پول می گیرد تا دروغ بگوید،دلال است.

کسی که دروغ می گوید تا پول بگیرد گدا ست.

کسی که پول می گیرد تا راست و دروغ را تشخیص دهد، قاضی ست


کسی که پول میگیرد تا راست را دروغ ودروغ را راست جلوه دهد، وکیل است.

کسی که جز راست چیزی نمی گوید بچه است.

کسی که به خودش هم دروغ می گوید متکبر و خود پسند است.

کسی که دروغ خودش را باور می کند ابله است.

کسی که سخنان دروغش شیرین است شاعر است.

کسی که اصلا دروغ نمی گوید مرده است.

کسی که مردم سخنان راست او را دروغ می پندارند و به او می خندند، دیوانه است.

کسی که سخنان دروغ او را راست می پندارند سیاستمدار است.

و کسی که.........................................