سال ها پیش از این زیر یک سنگ ..گوشه ای از زمین
من فقط یک کمی خاک بودم همین
یک کمی خاک که دعایش همیشه
پرزدن آن ور پرده ی آسمان بود
آرزویش همیشه..دیدن آخرین قله ی کهکشان بود

خاک هرشب دعاکرد
ازته دل خدا را صدا کرد
یک شب آخر دعایش اثرکرد
یک فرشته تمام زمین راخبر کرد

و خدا تکه ای خاک  برداشت
آسمان را در آن کاشت
خاک را توی دست خود ورز داد
روح خودرا به او قرض داد

خاک توی دست خدا نور شد
پرگرفت..از زمین دور شد..

راستی من همان خاک خوشبخت..
من همان نورهستم..
پس چرا گاهی اوقات..
           این همه از خدا دور هستم؟؟؟؟؟؟؟؟

                                                                                         عرفان نظر آهاری