تو را ای مهربان ، من دوست می دارم

چو می دانم الفبای سکوتم را ، تو می دانی

و با بغض نشسته در گلویم ، آشنا هستی

تو می خوانی ، کلام خاموش چشمان بارانی

و می دانی ، حدیث راز پنهانی

تو را ای آشنا ، با مهر می خوانم

م.مهربان