باران که می بارد تو می ایی...باران گل... باران نیلوفر...باران مهر و ماه و آیینه..باران شعر و شبنم و شبدر...
باران که می بارد تو در راهی...از دشت شب تا باغ بیداری...از عطر عشق و آشتی لبریز...با ابر و آب وآسمان جاری...غم می گریزد غصه می سوزد...شب می گدازد
سایه می میرد...تا عطر اهنگ تو می رقصد...تا شعر باران تو می گیرد...از لحظه های تشنه ی دیدار...تا روز های با تو بارانی...غم می کشد ما را تو می بینی...دل می کشد ما را تو میدانی
ش.گلزار