ابومحمد بن یحیی که شغل معلمی داشت می گوید:

روزی به علت بیماری  نشسته نماز می خواندم،
اتفاقاً از شاگردم خطایی سر زد.

برخاستم تا او را تنبیه کنم.
شاگرد گفت: یاشیخ!

برای گناه و تنبیه طفلی چون من، به پا خاستی ، ولی عبادت و اطاعت خدای بزرگ را نشسته انجام می دهی؟!

شرمنده و خجالت زده شدم و با تمام کوچکیش، درسی بزرگ از او فرا گرفتم