شهدا می خندند
....

دردروازه ی غم را به دل خسته ی مامی بندند

غرق در قهقهه ی مستی دیدار رخ جانانند.

 


آری این قهقهه ها رحمانیست

ازچه رو قهقهه ها سر ندهند؟!

وقتی از عرصه تکلیف سر افراز برون آمده اند

شهدا اهل بقایند خدا می داند....

چه کسان را سر این خوان صفا بنشانند؟؟؟