شهادت امام حسن عسگری

یازده بار جهـــان گوشه ی زندان کـــــم نیست
کنـــج زنــــدان بلا گریه ی باران کــــم نیست

سامـــــــرائی شــــده ام، راه گـــــــــدایی بلدم
لقمه نانی بده از دست شمـــــا نـــــان کم نیست



قسمـت کعبـــــــــــه نشــــد تا که طوافت بکند
بر دل کعبــــــه همین داغ فـــــراوان کم نیست

یازده بار به جای تـــــو به مشهــــــــــــد رفتم
بپذیـــــرش به خـــــــــــدا حج فقیران کم نیست

زخـــــــــــــــم دندان تو و جام پر از خون آبه
ماجــــرائی است که در ایل تو چندان کم نیست

بوســــــــه ی جام به لب های تو یعنی این بار
خیــزران نیست ولی روضه ی دندان کم نیست

از همان دم پســـــر کوچکتـــــــــان باران شد
تاهمین لحظه که خون گریه ی باران کم نیست

در بقـیــــــــع حرمت با دل خـــــون می گفتم
که مگــــــــر داغ همان مرقد ویران کم نیست

شهادت یازد همین اختر آسمان امامت و ولایت تسلیت باد