کاش آسمان حرف کویر را می فهمید و اشک خود را نثار گونه های خشک اومی کرد.
کاش واژه حقیقت آنقدربا لبهاصمیمی بودکه برای بیان کردنش به شهامت نیازی نبود.
کاش دل ها آنقدر خالص بودند که دعا ها قبل از پایین آمدن دستها مستجاب می شد .
کاش شمع حقیقت محبت را در تقلای بال و پر سوز پروانه می دید و اورا باور می کرد .
کاش بهار آنقدر مهربان بود که باغ را به دست خزان نمی سپرد . و ای کاش.........
(ش.گلزار)