بچه که بودم آرزو داشتم ماه و ستاره های آسمون رو بر دارم و تو اطاقم بزارم...

بزرگ تر که شدم فهمیدم آرزو هام خیلی رویایی و دست نیافتنی بود...

ولی الان می بینم که ماه و ستاره های واقعی رو همون تو خونه مون داشتم

پدرم...مادرم...برادرهام...خواهرهام...

آه زندگی...

کاش بیاموزیم که اگر ستاره نیستیم,ابرهم نباشیم که جلوی درخشش ستاره ها را بگیریم.