بیا در کوجه باغ شهر احساس    شکست لاله را جدی بگیریم

اگر نیلوفری دیدیم زخمی           برای قلب پر دردش بمیریم

 بیا با دستی از جنس سپیده       زلال اشک از چشمی بشوییم                      

بیا راز غم پروانه ها را                به موج آبی دریا بگوییم

بیا در خلوت افسانه هامان         برای یک کبوتر دانه باشیم

اگرروزی پرستوی بی پناهست   برای بال هایش لانه باشیم

بیا در لحظه ی سرخ نیایش        چو روح اشک،پاک وساده باشیم

بیا هر وقت باران باز بارید           برای گل شدن آماده باشیم