نذر کردم....

امن یجیب المضطر اذا دعاه و یکشف السوء 

دلم تنگه.....

هرچند تو عزیزی در نوبهار ، باران
یار من است در راه امشب مبار ، باران
 
در انتظار آن ماه آن روی کرده بر راه
بس شام ها که بودم اختر شمار، باران
 
خواهم در گلسستان با آن صنم  نشینم
 ما را یک امشبی تو با خود گذار، باران
 
رحمی به حال من کن نازل مشو به هر کوی
   دانی که با نگارم دارم قرار، باران
 
امشب اگر بباری یارم زره نیاید  
 مگذار بیش از اینم در انتظار، باران
 
تا پیش من بیایید در خانه ام بماند    
  سیلاب شو روان شو آید چو یار، باران
 
چون پیش من نشیند در من ز لطف بیند  
  تا سرزند سپیده یکسر ببار، باران
 
از آسمان چو نهری جاری شو وروان شو 
  بر بستن ره یار،همت گمار، باران
 
از شوق دیدن او آن ماه برزن وکوه
   بنگر که چشم من شد چون ژاله بار، باران
 
می گفت با دو صد شور در پرده های تنبور 
 خواهی اگر بباری نم نم ببار، باران 

                                                             ناشناس