خدایا!مرا معبر آرامش کن ؛‌تا آنجا که نفرت هست ، عشق جاری سازم آنجا که خطا هست ، بخشایش بگسترم


 آنجا که جدایی هست ، وصل بیافرینم آنجا که لغزش و دروغ هست ، حقیقت بیاورم آنجا که تردید هست ، ایمان بیاورم آنجا که ظلمت هست ، نور بتابانم

و آنجا که اندوه است ، شادی منتشر کنم

خدایا!مرا موهبت آن عطا کنم تا به جای آسودن به دیگران آسایش بخشم.و بجای آنکه دیگران درکم کنند ، درکشان کنم و بجای آنکه عشق دریافت کنم ، عشق بورزم زیرا با فراموش کردن خویش است که می توان به هرچیز رسید با بخشایش است که بخشوده می شویم و با مردن است که زندگی ابدی میابیم