اگر روزی یتیمی را گریان یافتی و به سویش

شتافتی تا اشک از گلبرگ گونه اش بزدایی


اگر ساعتی توقف کردی تا کاروان زندگی دیگری

سرعت گیرد...

 

اگر دقیقه ای بخاطر از پای افتاده ای زانو بر

 

زمین نهادی واو را تکیه گاه شدی


 

اگر لحظه ای غمگین شدی به خاطر از دست

 

رفتن شادی دیگری

آنگاه خوشحال باش آنگاه لبخند بزن که تو یک

 

انسان واقعی هستی آنگاه زندگی کن که

شادی تو یک شادی حقیقی است