از کودکان، نوجوانان، و فرزندان در قرآن کریم درباره افراد مختلف با الفاظ متفاوت سخن به میان آمده که به مواردی از آن اشاره می‌نمایم.
1. کودکی موسی: «فَإِذا خِفْتِ عَلَیْهِ فَأَلْقِیهِ فِی الْیَمِّ»[1] «و چون از آسیب فرعونیان به او ترسیدی به دریا بینداز.


2. کودکی عیسی: «فَأَشارَتْ إِلَیْهِ قالُوا کَیْفَ نُکَلِّمُ مَنْ کانَ فِی الْمَهْدِ صَبِیًّا»[2] «مریم با اشاره حواله به طفل داد آنها گفتند ما چگونه با طفل در گهواره سخن بگوئیم.»
3. کودکی یحیی: «یا یَحْیی خُذِ الْکِتابَ بِقُوَّهٍ وَ آتَیْناهُ الْحُکْمَ صَبِیًّا»[3] «ای یحیی کتاب آسمانی ما را به قوت نبوت فراگیر و به او در همان سن کودکی مقام نبوت بخشیدیم.»
4. کودکی یوسف: «قالَ یا بُنَیَّ لا تَقْصُصْ رُؤْیاکَ عَلی إِخْوَتِکَ»[4] «گفت ای فرزند زنهار خواب خود را به برادران حکایت مکن.»
5. اسماعیل: «یا بُنَیَّ إِنِّی أَری فِی الْنامِ أَنِّی أَذْبَحُکَ»[5] «ابراهیم گفت: ای فرزند عزیزم من در عالم خواب چنین دیدم که تو را قربانی کنم.»
6. فرزندان ابراهیم: «وَ وَصَّی بِها إِبْراهِیمُ بَنِیهِ وَ یَعْقُوبُ»[6] «ابراهیم و یعقوب به فرزندان خود توصیه نمودند.»
7. فرزندان یعقوب: «یا بُنیَّ لا تَدْخُلُوا مِنْ بابٍ واحِدٍ»[7] «و گفت ای پسران من همه از یک در وارد نشوید.»
8. امام حسن و امام حسین ـ علیه السلام ـ : «فَقُلْ تَعالَوْا نَدْعُ أَبْناءَنا وَ أَبْناءَکُمْ وَ نِساءَنا وَ نِساءَکُمْ وَ أَنْفُسَنا وَ أَنْفُسَکُمْ ثُمَّ نَبْتَهِلْ»[8] «بگو بیائید ما و شما با فرزندان و زنان به مباهله برخیزیم.»
9. پسر نوح: «یا بُنَیَّ ارْکَبْ مَعَنا وَ لا تَکُنْ مَعَ الْکافِرِینَ»[9] «ای پسر تو هم به این کشتی سوار شو و با کافران همراه مباش.»

http://andisheqom.com/Files/quranshenasi.php?idVeiw=3845&level=4&subid=3845


[1] . سوره قصص، آیه 7.
[2] . سوره مریم، آیه 29.
[3] . سوره مریم، آیه 12.
[4] . سوره یوسف، آیه 5.
[5] . سوره صافات، آیه 102.
[6] . سوره‌بقره، آیه 132.
[7] . سوره‌یوسف، آیه 67.
[8] . سوره‌آل عمران، آیه 61.
[9] . سوره‌هود،‌ آیه 42.