از زمان دانشجویی نوع لباس پوشیدن عباس ، که همیشه ساده وبی پیرایه بود ، برای من شگفتی داشت و همواره در جستجوی پاسخی برای آن بودم .

روزی به همراه عباس در جلو گردان پروازی قدم می زدیم . پس از صحبتهای زیادی که داشتیم در مورد فلسفه پوشیدن لباس ساده و بی پیرایه اش از او سوال کردم . او در حالی که صمیمانه دستش را روی شانه ام گذاشته بود گفت :

.....

-هیچ دلم نمی خواست راجع به این قضیه صحبت کنم ؛ ولی چون اصرار داری تا بدانی ، برایت می گویم.

پس از مکثی کوتاه گفت :

-انسان باید غرور و منیت های خود رااز میان بردارد و نفسش را تنبیه کند و از هر چیزی که او را به رفاه و آسایش مضر می کشاند و عادت می دهد پرهیز کند ، تا نفس او تزکیه وپاک شود . ما نباید فراموش کنیم که هر چه در این دنیا به انسان سخت بگذرد در آن دنیا راحت تر است.

دیگر اینکه تزکیه و سرکوبی هوای نفس موجب خواهد شد تا انسان برای کارهای سخت تر و بالاتر آمادگی پیدا کند.

برگرفته از از کتاب پرواز تا بی نهایت (خاطرات شهید بابایی)